Hulp nodig of een vraag?

Whatsapp: 06 2933 8064

Hulp nodig of een vraag?

Ga naar de chat
Meest gezocht:

24 november 2020

‘Hoe zorg ik ervoor dat ik mijn bed uitkom?’

Ervaringsverhaal
Terug naar overzicht

Lizzy (23) heeft een seksueel grensoverschrijdende situatie meegemaakt. Via het Centrum Seksueel Geweld is zij in contact gekomen met Qpido. Bij Qpido voelde Lizzy voor het eerst dat ze niet alleen is in haar gevoelens. Lizzy kijkt terug op de begeleiding ‘Julia Wacht’.

Kort na de verkrachting dacht Lizzy dat ze het wel alleen op kon lossen, maar ze merkte al snel dat dat niet werkte. ‘Doordat ik het aan niemand vertelde, voelde ik me heel eenzaam. In sommige situaties voelde ik dat ik voor een soort dilemma stond: vechten, vluchten of bevriezen en daarmee kwam ik niet verder. Daarom heb ik hulp gezocht.’

Voor een periode van ongeveer drie maanden sprak Lizzy één keer per week met Roos, psycholoog bij Qpido. ‘De eerste keer dat ik haar sprak, vertelde ik haar waar ik last van had.  Ik schrok zelf van de hele waslijst. Roos legde me uit dat bijna iedereen die zoiets heeft meegemaakt dit soort klachten heeft. Voor het eerst na deze gebeurtenis, voelde ik me niet meer alleen en vreemd of raar. Het bracht een soort van rust om dit van haar te horen.’ Bij Qpido zijn ze elke dag bezig met onderwerpen die met seksueel grensoverschrijdend gedrag te maken hebben en dat merkte Lizzy. ‘Ik ken wel mensen in mijn privéleven die soortgelijke dingen hebben meegemaakt, maar die willen er niet over praten. Met vriendinnen is het toch ook anders. Ik praat er wel over en zij proberen het zich wel in te beelden, maar het is natuurlijk erg lastig als je het niet hebt meegemaakt.’

‘Doordat Roos ook EMDR uitvoert, kon ik los van de gesprekken ook EMDR-behandelingen krijgen. Zo kon mijn lichaam het allerpijnlijkste verwerken en kon ik er beter over praten. Naast EMDR had ik behoefte aan praktische tips: Hoe moet ik nu verder met mijn leven? En hoe zorg ik ervoor dat ik wel mijn bed uitkom in plaats van in mijn eigen emotie te verdrinken.’

Voor Lizzy was de steun van haar omgeving heel belangrijk. ‘Ik heb een hele fijne omgeving. Mijn ouders steunden mij, maar werden zelf ook onzeker of ik dit wel aan kon. Ik vond het daarom fijn om met Roos en mijn ouders samen in gesprek te gaan. Dit heeft heel erg geholpen. De gesprekken lopen niet via een vast protocol, maar er wordt juist heel erg gekeken naar wie jij bent, wat jij nodig hebt en wat bij jou past. Dat vond ik echt heel fijn.’

‘Het is een hele stap om om hulp te vragen. Je moet echt jezelf over een drempel zetten. Uiteindelijk helpen de gesprekken om te verwerken wat er is gebeurd, zodat je door kan gaan met je leven. De tunnel is lang en voor ik bij Qpido kwam zag ik het licht aan het einde ervan echt niet meer. De gesprekken maakten dat ik het licht weer kon zien. Ik heb gemerkt dat het belangrijk is dat je er niet in je eentje mee blijft zitten. Je staat er niet alleen voor. Het helpt voor vandaag, maar ook voor de toekomst, want ook daar kijken ze naar. Samen met jou. Het is prettig dat de hulp vrijblijvend is. Als het niet goed voelt, kun je dit aangeven, zodat ze kunnen kijken wat beter bij je past of je kan er zelfs helemaal mee stoppen. Ik wil iedereen die zoiets heeft meegemaakt aanraden om hulp te zoeken, het is namelijk heel zwaar als je dit alleen moet doen.’

Vanwege privacy-overwegingen zijn de namen in dit artikel gefingeerd.

Terug naar overzicht